Konfiskata auta za alkohol, czyli przepadek pojazdu, zależy od czterech ustaleń. Liczy się data popełnienia czynu, bo przepisy zmieniały się trzykrotnie, a także to, za co zapada wyrok, ile było promili i czyją własnością był samochód w chwili czynu. Od tych ustaleń zależy, czy sąd orzeknie przepadek obowiązkowy, przepadek zależny od swojego uznania, nawiązkę sięgającą 500 000 zł, czy nie orzeknie przepadku wcale.
Wstępną ocenę własnej sytuacji, łącznie z tym, czy grozi przepadek auta albo nawiązka, daje nasz kreator co grozi za jazdę po alkoholu.
Zatrzymanie pojazdu to jeszcze nie przepadek
Rozróżnienie, od którego trzeba zacząć. Odholowanie auta na parking depozytowy jest czynnością zabezpieczającą wykonanie przyszłego orzeczenia, a nie samym przepadkiem. Podstawą jest art. 291 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania karnego, który pozwala zabezpieczyć wykonanie orzeczenia o przepadku na mieniu oskarżonego, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że bez zabezpieczenia wykonanie orzeczenia będzie niemożliwe albo znacznie utrudnione. Przepadek orzeka dopiero sąd, w wyroku.
Na postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia majątkowego przysługuje zażalenie (art. 293 § 3 k.p.k.), a na postanowienie dotyczące zatrzymania rzeczy zażalenie przysługuje osobom, których prawa zostały naruszone, i rozpoznaje je sąd rejonowy (art. 236 § 1 k.p.k.). Ta druga droga ma znaczenie zwłaszcza wtedy, gdy zatrzymany samochód należy do kogoś innego niż kierowca, bo prawa właściciela zostały wtedy naruszone bezpośrednio.
Ustalenie pierwsze: data czynu, a nie data wyroku
Przepis o przepadku pojazdu ma krótką, ale burzliwą historię. Artykuł 44b wszedł do Kodeksu karnego ustawą z 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2600), a zaczął obowiązywać 14 marca 2024 r. Ustawa z 4 grudnia 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego (Dz.U. poz. 1872) przebudowała go od 29 stycznia 2026 r.: uchyliła przepadek równowartości pojazdu, wprowadziła w jego miejsce nawiązkę i rozszerzyła zakres stosowania.
Stosuje się ustawę obowiązującą w czasie popełnienia czynu, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. Sąd Najwyższy uchylił wyrok, w którym sąd orzekł przepadek pojazdu za czyn popełniony przed wejściem w życie przepisu, wskazując, że w dacie czynu taka postać przepadku nie była znana porządkowi prawnemu.
Orzekając w dniu 12 listopada 2024 r. przepadek pojazdu mechanicznego, sąd zastosował przepisy, które zaczęły obowiązywać dopiero od 14 marca 2024 r. Bezsprzecznie zatem ustawą korzystniejszą dla oskarżonego była ustawa obowiązująca w czasie popełnienia zarzucanego mu czynu.
wyrok SN z 12 marca 2025 r., V KK 57/25, LEX nr 3841367
Trzy okresy, trzy różne stany prawne. Czyn popełniony przed 14 marca 2024 r. nie podlega przepadkowi pojazdu w ogóle. Czyn popełniony między 14 marca 2024 r. a 28 stycznia 2026 r. podlega poprzedniemu brzmieniu, w którym przy braku wyłącznej własności orzekano przepadek równowartości pojazdu, a poniżej 1,5 promila przepadku nie można było orzec w ogóle. Czyn popełniony od 29 stycznia 2026 r. podlega brzmieniu opisanemu w dalszej części tekstu.
Ten ostatni punkt bywa pomijany, a działa na niekorzyść. Przed nowelizacją poniżej progu 1,5 promila przepadek był wykluczony, co Sąd Najwyższy przesądził wprost, powołując się na zakaz wykładni rozszerzającej na niekorzyść sprawcy (wyrok SN z 26 lutego 2026 r., I KK 429/25, LEX nr 4033850). Po nowelizacji poniżej tego progu przepadek jest już dopuszczalny, tyle że fakultatywny.
Ustalenie drugie: za co zapada wyrok
Przepadek nie jest sankcją za promile jako takie. Jest konsekwencją skazania za konkretne przestępstwo, a katalog jest zamknięty. Zgodnie z art. 44b § 1 k.k. sąd może orzec przepadek pojazdu mechanicznego prowadzonego przez sprawcę w razie skazania za:
- art. 178a § 1 k.k. – prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 3;
- art. 178a § 4 k.k. – ten sam czyn popełniony przez osobę wcześniej prawomocnie skazaną za jazdę w stanie nietrzeźwości albo popełniony w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, zagrożony karą od 3 miesięcy do lat 5;
- art. 178c § 1 pkt 2 k.k. – uczestnictwo w nielegalnym wyścigu pojazdów mechanicznych w charakterze prowadzącego pojazd;
- art. 178d k.k. – prowadzenie pojazdu z rażącym przekroczeniem prędkości i rażącym naruszeniem innych zasad bezpieczeństwa, narażające człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku;
- art. 244 k.k., jeżeli czyn polegał na niezastosowaniu się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych;
- a także wobec sprawcy określonego w art. 178 § 1 lub 1a k.k., czyli sprawcy katastrofy albo wypadku, który znajdował się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, zbiegł z miejsca zdarzenia albo spożywał alkohol po zdarzeniu, a przed badaniem.
Zakres przedmiotowy. Przepadek obejmuje pojazd prowadzony przez sprawcę, a nie dowolny pojazd należący do niego. Auto stojące w garażu przepadkowi nie podlega. Nie jest też dopuszczalny przepadek wobec sprawcy, który uczestniczył w ruchu, nie prowadząc pojazdu.
Co jest pojazdem mechanicznym
Kodeks karny tego pojęcia nie definiuje. Sąd Najwyższy przyjął, że pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym jest każdy pojazd drogowy lub szynowy napędzany umieszczonym w nim silnikiem, a także maszyna samobieżna i motorower (uchwała SN z 28 lutego 1975 r., V KZP 2/74; uchwała SN (7) z 12 maja 1993 r., I KZP 9/93). Posiłkowo stosuje się definicję z art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.
Od 29 stycznia 2026 r. przepadek można orzec także co do pojazdu prowadzonego w ruchu wodnym i powietrznym, czego wcześniej nie było. W ruchu wodnym chodzi o jednostkę o napędzie mechanicznym, a nie żaglowym, w powietrznym o statek dysponujący własnym napędem, a więc samolot, śmigłowiec i sterowiec, ale już nie balon.
Ustalenie trzecie: gdzie przebiega granica 1,5 promila
Artykuł 44b § 1a k.k. zamienia uznanie sądu w obowiązek. Jeżeli zawartość alkoholu w organizmie sprawcy wynosiła co najmniej 1,5 promila we krwi lub 0,75 mg/dm³ w wydychanym powietrzu, albo prowadziła do takiego stężenia, sąd orzeka przepadek pojazdu, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami. Poniżej tej granicy obowiązuje art. 44b § 1 i przepadek pozostaje fakultatywny.
Dwa różne progi, których nie wolno mylić. Stan nietrzeźwości zaczyna się powyżej 0,5 promila we krwi albo powyżej 0,25 mg/dm³ w wydychanym powietrzu (art. 115 § 16 k.k.) i to on decyduje, czy w ogóle mamy do czynienia z przestępstwem. Próg 1,5 promila i 0,75 mg/dm³ z art. 44b § 1a nie dotyczy kwalifikacji czynu, tylko obowiązku orzeczenia przepadku.
Względna obligatoryjność, czyli obowiązek z dwoma wyłomami
W doktrynie mówi się o względnej obligatoryjności przepadku i to pojęcie najlepiej oddaje konstrukcję przepisu. Obowiązek z art. 44b § 1a odpada w dwóch sytuacjach. Po pierwsze, gdy zachodzi wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami. Po drugie, gdy pojazd nie stanowił wyłącznej własności sprawcy (art. 44b § 5 pkt 1), przy czym w tym drugim wypadku nie orzeka się żadnego przepadku, ale orzeka się nawiązkę.
Zwrot „albo prowadziła do takiego stężenia”
Ustawodawca przewidział sytuację, w której badanie przeprowadzono z opóźnieniem i wynik jest niższy od tego, który występował w chwili czynu. Retrospektywne wyliczenie stężenia opiera się jednak na założeniach co do tempa eliminacji alkoholu, momentu spożycia i masy ciała.
Co znaczy „wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami”
Ustawa nie definiuje tego zwrotu. Chodzi o wypadki, w których orzeczenie przepadku byłoby nieadekwatne do ogólnego poziomu społecznej szkodliwości czynu albo stałoby w sprzeczności z celami orzekania środka. Okoliczności mogą dotyczyć zarówno czynu, jak i sprawcy, a przepis nie stawia tu żadnych ograniczeń, więc w grę wchodzą wszelkie okoliczności, które potencjalnie mogą wpłynąć na wymiar kary.
Nasze stanowisko jest takie: skoro przepadek jest obligatoryjny, wyjątek należy stosować ostrożnie i nie warto budować obrony wyłącznie na nim. To jest argument uzupełniający, który działa wtedy, gdy stoi obok mocnego materiału co do samego czynu i co do osoby sprawcy, a nie zamiast niego.
Ustalenie czwarte: czyją własnością był pojazd
Artykuł 44b § 5 pkt 1 k.k. stanowi, że przepadku nie orzeka się, jeżeli w czasie popełnienia przestępstwa pojazd nie stanowił wyłącznej własności sprawcy. Przepis mówi o wyłącznej własności, więc każda konstrukcja, w której sprawca nie jest jedynym właścicielem, wyłącza przepadek.
- Współwłasność małżeńska. Samochód wchodzący do majątku wspólnego nie stanowi wyłącznej własności sprawcy.
- Leasing. Właścicielem pozostaje finansujący, a korzystający ma jedynie uprawnienie do używania.
- Kredyt z przewłaszczeniem na zabezpieczenie. Własność przeszła na bank.
- Pojazd służbowy, wynajęty albo pożyczony. Sprawca nie jest właścicielem w ogóle.
- Współwłasność ułamkowa z rodzicem, rodzeństwem czy wspólnikiem.
Sąd Najwyższy konsekwentnie wiąże to z konstytucyjną ochroną własności osoby trzeciej.
Jeżeli pojazd mechaniczny w czasie popełnienia przestępstwa nie stanowił wyłącznej własności sprawcy, co ma miejsce w przypadku wspólności ustawowej małżeńskiej, sąd nie może orzec przepadku tego pojazdu. Orzeczenie przepadku pojazdu będącego przedmiotem współwłasności uderzałoby bezpośrednio w prawa majątkowe osoby trzeciej (małżonka), która nie jest sprawcą przestępstwa, co jest niedopuszczalne na gruncie konstytucyjnej ochrony prawa własności.
wyrok SN z 11 marca 2026 r., III KK 564/25, LEX nr 4033004
Uwaga co do stanu prawnego. Ten i kolejne wyroki Sądu Najwyższego zapadły na tle czynów popełnionych przed 29 stycznia 2026 r., więc mówią o przepadku równowartości pojazdu. Ta postać przepadku została uchylona i zastąpiona nawiązką. Aktualna pozostaje natomiast sama zasada: przepadku pojazdu nie można orzec, gdy narusza to prawa współwłaściciela niebędącego sprawcą.
Brak wyłącznej własności nie oznacza, że sprawa kończy się bez kosztu. Zgodnie z art. 44b § 6 k.k. w takim wypadku sąd orzeka nawiązkę na rzecz Skarbu Państwa w wysokości od 5000 do 500 000 złotych. Nie „może orzec”, tylko orzeka. Leasing i majątek wspólny ratują samochód, ale nie ratują portfela.
Sąd ma obowiązek ustalić, czyj to samochód
To nie jest kwestia, którą sąd może pominąć. Sąd Najwyższy uchylał wyroki, w których sąd orzekł przepadek bez zaktualizowania informacji o statusie pojazdu, wskazując na rażące naruszenie art. 366 § 1 k.p.k. (wyrok SN z 9 września 2025 r., IV KK 193/25, LEX nr 3981137; wyrok SN z 24 lutego 2026 r., IV KK 350/25, LEX nr 4027378). Jeżeli w aktach są oświadczenia majątkowe, z których nie wynika własność pojazdu, a sąd mimo to orzekł przepadek, jest to podstawa do zaskarżenia.
Gdy przepadek jest niemożliwy albo niecelowy
Drugą podstawą odstąpienia jest art. 44b § 5 pkt 2 k.k.: orzeczenie przepadku nie jest możliwe lub celowe, w szczególności z uwagi na zbycie albo utratę pojazdu przez sprawcę, jego zniszczenie lub znaczne uszkodzenie.
- zbycie to przeniesienie własności na inną osobę, zarówno odpłatne, jak i nieodpłatne, a więc także darowizna;
- utrata to każdy przypadek pozbawienia władztwa nad pojazdem bez woli sprawcy, w tym kradzież, ale również zajęcie w drodze egzekucji;
- zniszczenie to unicestwienie pojazdu albo takie uszkodzenie, które pozbawia go cech pojazdu;
- ukrycie pojazdu przez sprawcę, który zachowuje nad nim kontrolę, to nie utrata ani zbycie, lecz wypadek niecelowości: przepadek można orzec, tylko nie da się go wykonać.
Wartość pojazdu działa w obie strony
Niecelowość wchodzi w grę także wtedy, gdy wartość pojazdu jest bardzo wysoka, ponieważ przepadek auta o dużej wartości może być nieadekwatny do stopnia społecznej szkodliwości czynu, zwłaszcza gdy sam czyn cechuje się stosunkowo niewysokim poziomem tej szkodliwości. Działa to również w drugą stronę. Przy pojeździe o bardzo niskiej wartości użytkowej i majątkowej przepadek może być niecelowy z powodów czysto praktycznych, bo pojawiają się trudności z jego wykonaniem i zadysponowaniem pojazdem przez Skarb Państwa.
Uszkodzenie pojazdu
Uszkodzeniem jest każde naruszenie materii pojazdu, a ustawa wymaga uszkodzenia znacznego. Jest to kryterium podwójnie ocenne, bo chodzi o takie uszkodzenie, przy którym przepadek staje się niemożliwy lub niecelowy. Niecelowość wchodzi w grę na przykład wtedy, gdy wobec uszkodzenia przepadek nie będzie realną dolegliwością albo gdy jest prawdopodobne, że pojazd nie będzie już uczestniczył w ruchu. Sąd Najwyższy wskazał, że przed podjęciem decyzji sąd powinien rozważyć, czy charakter uszkodzeń czyni orzeczenie przepadku dopuszczalnym (wyrok SN z 25 czerwca 2025 r., II KK 186/25, LEX nr 3899586).
Różnica wobec poprzedniej podstawy działa na korzyść sprawcy. Przy braku wyłącznej własności nawiązka jest obowiązkowa. W wypadku z § 5 pkt 2 sąd nawiązkę orzec może, ale nie musi. Ustawodawca zostawił tu swobodę, której nie ma przy współwłasności.
Sprzedaż samochodu po zdarzeniu
Orzecznictwo traktuje przeniesienie własności po dacie czynu, a przed datą wyrokowania, jako wypadek niemożliwości orzeczenia przepadku ze względów prawnych (wyrok SN z 8 kwietnia 2025 r., I KK 72/25, OSNK 2025/6/35; wyrok SN z 9 września 2025 r., II KK 290/25, LEX nr 3909699). W obecnym stanie prawnym oznacza to przejście z podstawy z § 5 pkt 1 na podstawę z § 5 pkt 2, czyli z nawiązki obowiązkowej na fakultatywną.
Ostrzeżenie. Opisujemy stan prawny, a nie doradzamy wyzbywania się pojazdu. Sąd widzi datę przeniesienia własności i ocenia ją w kontekście całej postawy sprawcy.
Ile to realnie kosztuje poza samym autem
Przepadek albo nawiązka nie wyczerpują listy. Przy skazaniu z art. 178a § 1 k.k. sąd orzeka świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5000 zł, a przy skazaniu z art. 178a § 4 k.k. co najmniej 10 000 zł, w obu wypadkach do 60 000 zł (art. 43a § 1–3 k.k.). Do tego dochodzi zakaz prowadzenia pojazdów, przy stanie nietrzeźwości orzekany na okres nie krótszy niż 3 lata (art. 42 § 2 k.k.), a w wypadkach z art. 42 § 3 k.k. dożywotnio.
Rachunek, który warto zrobić na początku. Przy skazaniu z art. 178a § 1 k.k. i samochodzie w leasingu realny koszt to nawiązka od 5000 zł, świadczenie pieniężne od 5000 zł, zakaz prowadzenia pojazdów od 3 lat oraz kara. Kto pyta wyłącznie o samochód, zwykle nie wie o pozostałych trzech pozycjach.
Warunkowe umorzenie, czyli jedyna droga, która zdejmuje obowiązek
Artykuł 44b § 1a k.k. wiąże obowiązek orzeczenia przepadku ze skazaniem. Warunkowe umorzenie postępowania skazaniem nie jest, więc ten przepis w ogóle nie znajduje zastosowania. Podstawą orzeczenia przepadku staje się wtedy art. 45a § 1 k.k., zgodnie z którym sąd może orzec przepadek w razie warunkowego umorzenia postępowania.
Warunkowe umorzenie nie gwarantuje zachowania samochodu, ale zamienia przepadek z obowiązkowego na zależny od uznania sądu. Przy stężeniu powyżej 1,5 promila jest to jedyna droga, która tę zamianę powoduje.
Warunkowe umorzenie jest dopuszczalne, gdy wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności popełnienia nie budzą wątpliwości, a sprawca nie był karany za przestępstwo umyślne (art. 66 § 1 k.k.). Nie stosuje się go do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności (art. 66 § 2 k.k.), co oznacza, że przy art. 178a § 1 k.k., zagrożonym karą do lat 3, i przy art. 178a § 4 k.k., zagrożonym karą do lat 5, ta droga formalnie pozostaje otwarta.
Drugi wymierny skutek. Przy warunkowym umorzeniu sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów do lat 2 (art. 67 § 3 k.k.), a więc krócej niż trzyletnie minimum obowiązujące przy skazaniu w stanie nietrzeźwości.
Co zrobić w pierwszym tygodniu
- Ustal dokładną datę czynu i sprawdź, które brzmienie przepisu ma zastosowanie. Przy czynach sprzed 14 marca 2024 r. przepadku nie orzeka się w ogóle, a przy czynach sprzed 29 stycznia 2026 r. obowiązuje poprzednia konstrukcja.
- Zabezpiecz dokumenty własności pojazdu w stanie z dnia zdarzenia. Umowa leasingu, umowa kredytu z przewłaszczeniem, faktura zakupu, dowód rejestracyjny, akt małżeństwa przy majątku wspólnym.
- Ustal przebieg badania. Godzina zatrzymania, godziny kolejnych pomiarów, rodzaj urządzenia, świadectwo wzorcowania, czy pobrano krew. Przy wyniku w okolicy 1,5 promila każdy z tych elementów może przesunąć sprawę z obowiązku do uznania sądu.
- Sprawdź, czy wydano postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym, i rozważ zażalenie (art. 293 § 3 k.p.k.). Jeżeli samochód należy do kogoś innego, zażalenie przysługuje także tej osobie (art. 236 § 1 k.p.k.).
Pięć błędów, które przesądzają sprawę
- Przyjęcie, że auto już przepadło, i rezygnacja z obrony na etapie postępowania przygotowawczego.
- Pominięcie daty czynu i stosowanie do sprawy przepisów, które w chwili zdarzenia jeszcze nie obowiązywały.
- Mylenie progu 0,5 z progiem 1,5 promila i zakładanie automatu tam, gdzie go nie ma.
- Przemilczenie leasingu albo współwłasności, bo to wygląda na szczegół księgowy. Jest to okoliczność wyłączająca przepadek wprost z ustawy.
- Liczenie na to, że brak własności zamknie sprawę bez kosztu. Nawiązka jest wtedy obowiązkowa, a jej górna granica wynosi 500 000 zł.
Nie. Przy stężeniu poniżej 1,5 promila we krwi albo 0,75 mg/dm³ w wydychanym powietrzu przepadek jest fakultatywny (art. 44b § 1 k.k.). Obowiązek pojawia się dopiero po przekroczeniu tej granicy i także wtedy ustawa dopuszcza odstąpienie w wyjątkowym wypadku uzasadnionym szczególnymi okolicznościami (art. 44b § 1a k.k.).
Przepadku nie orzeka się, ponieważ pojazd nie stanowił wyłącznej własności sprawcy (art. 44b § 5 pkt 1 k.k.). Sąd orzeka wtedy jednak nawiązkę na rzecz Skarbu Państwa w wysokości od 5000 do 500 000 zł (art. 44b § 6 k.k.).
Tak. Samochód objęty wspólnością ustawową nie jest wyłączną własnością sprawcy, więc przepadku się nie orzeka, co Sąd Najwyższy wiąże z konstytucyjną ochroną własności małżonka niebędącego sprawcą. Pozostaje obowiązkowa nawiązka. Znaczenie ma stan własności z chwili popełnienia przestępstwa, a nie z chwili wyroku.
Nie ma takiego obowiązku. Obowiązek z art. 44b § 1a k.k. dotyczy wyłącznie skazania, a warunkowe umorzenie skazaniem nie jest. Sąd może wtedy orzec przepadek na podstawie art. 45a § 1 k.k., ale jest to jego uprawnienie, a nie powinność.
Nie na podstawie art. 44b k.k. Katalog czynów obejmuje jazdę w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, nielegalne wyścigi, rażące przekroczenie prędkości z narażeniem człowieka, niezastosowanie się do zakazu prowadzenia pojazdów oraz sprawców z art. 178 § 1 i 1a k.k.
Można podjąć próbę. Jeżeli pojazd zabezpieczono postanowieniem o zabezpieczeniu majątkowym, przysługuje na nie zażalenie (art. 293 § 3 k.p.k.). Jeżeli podstawą było zatrzymanie rzeczy, zażalenie przysługuje osobom, których prawa zostały naruszone, a rozpoznaje je sąd rejonowy, w którego okręgu prowadzone jest postępowanie (art. 236 § 1 k.p.k.). Ta druga droga ma szczególne znaczenie, gdy właścicielem samochodu jest ktoś inny niż kierowca.
Nie. Przepadek obejmuje pojazd mechaniczny prowadzony przez sprawcę, a od 29 stycznia 2026 r. także pojazd prowadzony w ruchu wodnym i powietrznym. Pojazdem mechanicznym jest również motorower i maszyna samobieżna.
Zatrzymano Ci samochód po kontroli drogowej?
O tym, czy sąd orzeknie przepadek pojazdu, czy nawiązkę i w jakiej wysokości, przesądzają ustalenia robione na samym początku sprawy: data czynu, godziny pomiarów alkoholu oraz to, czyją własnością był samochód w dniu zdarzenia.
Redakcja Proste Prawo 24
Portal prawny Proste Prawo 24. Wyjaśniamy przepisy na przykładach z praktyki. Materiał ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej w indywidualnej sprawie.
biuro@prosteprawo24.pl