Po zatrzymaniu do kontroli policja odholowuje samochód, a kierowca słyszy, że auto przepadnie. Odpowiedź na pytanie, czy rzeczywiście przepadnie, zależy od czterech ustaleń, a nie od jednego. Liczy się data popełnienia czynu, bo przepisy zmieniały się trzykrotnie, dalej to, za co zapadnie wyrok, ile było promili oraz czyją własnością był pojazd w chwili czynu. Każde z tych ustaleń prowadzi gdzie indziej: do przepadku obowiązkowego, do przepadku zależnego od uznania sądu, do nawiązki sięgającej 500 000 zł albo do rozstrzygnięcia, w którym przepadku nie orzeka się w ogóle.
Zatrzymanie pojazdu to jeszcze nie przepadek
Rozróżnienie, od którego trzeba zacząć. Odholowanie auta na parking depozytowy jest czynnością zabezpieczającą wykonanie przyszłego orzeczenia, a nie samym przepadkiem. Podstawą jest art. 291 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania karnego, który pozwala zabezpieczyć wykonanie orzeczenia o przepadku na mieniu oskarżonego, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że bez zabezpieczenia wykonanie orzeczenia będzie niemożliwe albo znacznie utrudnione. Przepadek orzeka dopiero sąd, w wyroku.
Na postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia majątkowego przysługuje zażalenie (art. 293 § 3 k.p.k.), a na postanowienie dotyczące zatrzymania rzeczy zażalenie przysługuje osobom, których prawa zostały naruszone, i rozpoznaje je sąd rejonowy (art. 236 § 1 k.p.k.). Ta druga droga ma znaczenie zwłaszcza wtedy, gdy zatrzymany samochód należy do kogoś innego niż kierowca, bo prawa właściciela zostały wtedy naruszone bezpośrednio.
Ustalenie pierwsze: data czynu, a nie data wyroku
Przepis o przepadku pojazdu ma krótką, ale burzliwą historię. Artykuł 44b wszedł do Kodeksu karnego ustawą z 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2600), a zaczął obowiązywać 14 marca 2024 r. Ustawa z 4 grudnia 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego (Dz.U. poz. 1872) przebudowała go od 29 stycznia 2026 r.: uchyliła przepadek równowartości pojazdu, wprowadziła w jego miejsce nawiązkę i rozszerzyła zakres stosowania.
Stosuje się ustawę obowiązującą w czasie popełnienia czynu, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. Sąd Najwyższy uchylił wyrok, w którym sąd orzekł przepadek pojazdu za czyn popełniony przed wejściem w życie przepisu, wskazując, że w dacie czynu taka postać przepadku nie była znana porządkowi prawnemu.
Orzekając w dniu 12 listopada 2024 r. przepadek pojazdu mechanicznego, sąd zastosował przepisy, które zaczęły obowiązywać dopiero od 14 marca 2024 r. Bezsprzecznie zatem ustawą korzystniejszą dla oskarżonego była ustawa obowiązująca w czasie popełnienia zarzucanego mu czynu.
wyrok SN z 12 marca 2025 r., V KK 57/25, LEX nr 3841367
Trzy okresy, trzy różne stany prawne. Czyn popełniony przed 14 marca 2024 r. nie podlega przepadkowi pojazdu w ogóle. Czyn popełniony między 14 marca 2024 r. a 28 stycznia 2026 r. podlega poprzedniemu brzmieniu, w którym przy braku wyłącznej własności orzekano przepadek równowartości pojazdu, a poniżej 1,5 promila przepadku nie można było orzec w ogóle. Czyn popełniony od 29 stycznia 2026 r. podlega brzmieniu opisanemu w dalszej części tekstu.
Ten ostatni punkt bywa pomijany, a działa na niekorzyść. Przed nowelizacją poniżej progu 1,5 promila przepadek był wykluczony, co Sąd Najwyższy przesądził wprost, powołując się na zakaz wykładni rozszerzającej na niekorzyść sprawcy (wyrok SN z 26 lutego 2026 r., I KK 429/25, LEX nr 4033850). Po nowelizacji poniżej tego progu przepadek jest już dopuszczalny, tyle że fakultatywny.
Ustalenie drugie: za co zapada wyrok
Przepadek nie jest sankcją za promile jako takie. Jest konsekwencją skazania za konkretne przestępstwo, a katalog jest zamknięty. Zgodnie z art. 44b § 1 k.k. sąd może orzec przepadek pojazdu mechanicznego prowadzonego przez sprawcę w razie skazania za:
- art. 178a § 1 k.k. – prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 3;
- art. 178a § 4 k.k. – ten sam czyn popełniony przez osobę wcześniej prawomocnie skazaną za jazdę w stanie nietrzeźwości albo popełniony w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, zagrożony karą od 3 miesięcy do lat 5;
- art. 178c § 1 pkt 2 k.k. – uczestnictwo w nielegalnym wyścigu pojazdów mechanicznych w charakterze prowadzącego pojazd;
- art. 178d k.k. – prowadzenie pojazdu z rażącym przekroczeniem prędkości i rażącym naruszeniem innych zasad bezpieczeństwa, narażające człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku;
- art. 244 k.k., jeżeli czyn polegał na niezastosowaniu się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych;
- a także wobec sprawcy określonego w art. 178 § 1 lub 1a k.k., czyli sprawcy katastrofy albo wypadku, który znajdował się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, zbiegł z miejsca zdarzenia albo spożywał alkohol po zdarzeniu, a przed badaniem.
Zakres przedmiotowy. Przepadek obejmuje pojazd prowadzony przez sprawcę, a nie dowolny pojazd należący do niego. Auto stojące w garażu przepadkowi nie podlega. Nie jest też dopuszczalny przepadek wobec sprawcy, który uczestniczył w ruchu, nie prowadząc pojazdu.
Co jest pojazdem mechanicznym
Kodeks karny tego pojęcia nie definiuje. Sąd Najwyższy przyjął, że pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym jest każdy pojazd drogowy lub szynowy napędzany umieszczonym w nim silnikiem, a także maszyna samobieżna i motorower (uchwała SN z 28 lutego 1975 r., V KZP 2/74; uchwała SN (7) z 12 maja 1993 r., I KZP 9/93). Posiłkowo stosuje się definicję z art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.
Od 29 stycznia 2026 r. przepadek można orzec także co do pojazdu prowadzonego w ruchu wodnym i powietrznym, czego wcześniej nie było. W ruchu wodnym chodzi o jednostkę o napędzie mechanicznym, a nie żaglowym, w powietrznym o statek dysponujący własnym napędem, a więc samolot, śmigłowiec i sterowiec, ale już nie balon.
Ustalenie trzecie: gdzie przebiega granica 1,5 promila
Artykuł 44b § 1a k.k. zamienia uznanie sądu w obowiązek. Jeżeli zawartość alkoholu w organizmie sprawcy wynosiła co najmniej 1,5 promila we krwi lub 0,75 mg/dm³ w wydychanym powietrzu, albo prowadziła do takiego stężenia, sąd orzeka przepadek pojazdu, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami. Poniżej tej granicy obowiązuje art. 44b § 1 i przepadek pozostaje fakultatywny.
Dwa różne progi, których nie wolno mylić. Stan nietrzeźwości zaczyna się powyżej 0,5 promila we krwi albo powyżej 0,25 mg/dm³ w wydychanym powietrzu (art. 115 § 16 k.k.) i to on decyduje, czy w ogóle mamy do czynienia z przestępstwem. Próg 1,5 promila i 0,75 mg/dm³ z art. 44b § 1a nie dotyczy kwalifikacji czynu, tylko obowiązku orzeczenia przepadku.
Względna obligatoryjność, czyli obowiązek z dwoma wyłomami
W doktrynie mówi się o względnej obligatoryjności przepadku i to pojęcie najlepiej oddaje konstrukcję przepisu. Obowiązek z art. 44b § 1a odpada w dwóch sytuacjach. Po pierwsze, gdy zachodzi wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami. Po drugie, gdy pojazd nie stanowił wyłącznej własności sprawcy (art. 44b § 5 pkt 1), przy czym w tym drugim wypadku nie orzeka się żadnego przepadku, ale orzeka się nawiązkę.
Zwrot „albo prowadziła do takiego stężenia”
Ustawodawca przewidział sytuację, w której badanie przeprowadzono z opóźnieniem i wynik jest niższy od tego, który występował w chwili czynu. Retrospektywne wyliczenie stężenia opiera się jednak na założeniach co do tempa eliminacji alkoholu, momentu spożycia i masy ciała.
Co znaczy „wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami”
Ustawa nie definiuje tego zwrotu. Chodzi o wypadki, w których orzeczenie przepadku byłoby nieadekwatne do ogólnego poziomu społecznej szkodliwości czynu albo stałoby w sprzeczności z celami orzekania środka. Okoliczności mogą dotyczyć zarówno czynu, jak i sprawcy, a przepis nie stawia tu żadnych ograniczeń, więc w grę wchodzą wszelkie okoliczności, które potencjalnie mogą wpłynąć na wymiar kary.
Nasze stanowisko jest takie: skoro przepadek jest obligatoryjny, wyjątek należy stosować ostrożnie i nie warto budować obrony wyłącznie na nim. To jest argument uzupełniający, który działa wtedy, gdy stoi obok mocnego materiału co do samego czynu i co do osoby sprawcy, a nie zamiast niego.
Ustalenie czwarte: czyją własnością był pojazd
Artykuł 44b § 5 pkt 1 k.k. stanowi, że przepadku nie orzeka się, jeżeli w czasie popełnienia przestępstwa pojazd nie stanowił wyłącznej własności sprawcy. Przepis mówi o wyłącznej własności, więc każda konstrukcja, w której sprawca nie jest jedynym właścicielem, wyłącza przepadek.
- Współwłasność małżeńska. Samochód wchodzący do majątku wspólnego nie stanowi wyłącznej własności sprawcy.
- Leasing. Właścicielem pozostaje finansujący, a korzystający ma jedynie uprawnienie do używania.
- Kredyt z przewłaszczeniem na zabezpieczenie. Własność przeszła na bank.
- Pojazd służbowy, wynajęty albo pożyczony. Sprawca nie jest właścicielem w ogóle.
- Współwłasność ułamkowa z rodzicem, rodzeństwem czy wspólnikiem.
Sąd Najwyższy konsekwentnie wiąże to z konstytucyjną ochroną własności osoby trzeciej.
Jeżeli pojazd mechaniczny w czasie popełnienia przestępstwa nie stanowił wyłącznej własności sprawcy, co ma miejsce w przypadku wspólności ustawowej małżeńskiej, sąd nie może orzec przepadku tego pojazdu. Orzeczenie przepadku pojazdu będącego przedmiotem współwłasności uderzałoby bezpośrednio w prawa majątkowe osoby trzeciej (małżonka), która nie jest sprawcą przestępstwa, co jest niedopuszczalne na gruncie konstytucyjnej ochrony prawa własności.
wyrok SN z 11 marca 2026 r., III KK 564/25, LEX nr 4033004
Uwaga co do stanu prawnego. Ten i kolejne wyroki Sądu Najwyższego zapadły na tle czynów popełnionych przed 29 stycznia 2026 r., więc mówią o przepadku równowartości pojazdu. Ta postać przepadku została uchylona i zastąpiona nawiązką. Aktualna pozostaje natomiast sama zasada: przepadku pojazdu nie można orzec, gdy narusza to prawa współwłaściciela niebędącego sprawcą.
Brak wyłącznej własności nie oznacza, że sprawa kończy się bez kosztu. Zgodnie z art. 44b § 6 k.k. w takim wypadku sąd orzeka nawiązkę na rzecz Skarbu Państwa w wysokości od 5000 do 500 000 złotych. Nie „może orzec”, tylko orzeka. Leasing i majątek wspólny ratują samochód, ale nie ratują portfela.
Sąd ma obowiązek ustalić, czyj to samochód
To nie jest kwestia, którą sąd może pominąć. Sąd Najwyższy uchylał wyroki, w których sąd orzekł przepadek bez zaktualizowania informacji o statusie pojazdu, wskazując na rażące naruszenie art. 366 § 1 k.p.k. (wyrok SN z 9 września 2025 r., IV KK 193/25, LEX nr 3981137; wyrok SN z 24 lutego 2026 r., IV KK 350/25, LEX nr 4027378). Jeżeli w aktach są oświadczenia majątkowe, z których nie wynika własność pojazdu, a sąd mimo to orzekł przepadek, jest to podstawa do zaskarżenia.
Gdy przepadek jest niemożliwy albo niecelowy
Drugą podstawą odstąpienia jest art. 44b § 5 pkt 2 k.k.: orzeczenie przepadku nie jest możliwe lub celowe, w szczególności z uwagi na zbycie albo utratę pojazdu przez sprawcę, jego zniszczenie lub znaczne uszkodzenie.
- zbycie to przeniesienie własności na inną osobę, zarówno odpłatne, jak i nieodpłatne, a więc także darowizna;
- utrata to każdy przypadek pozbawienia władztwa nad pojazdem bez woli sprawcy, w tym kradzież, ale również zajęcie w drodze egzekucji;
- zniszczenie to unicestwienie pojazdu albo takie uszkodzenie, które pozbawia go cech pojazdu;
- ukrycie pojazdu przez sprawcę, który zachowuje nad nim kontrolę, to nie utrata ani zbycie, lecz wypadek niecelowości: przepadek można orzec, tylko nie da się go wykonać.
Wartość pojazdu działa w obie strony
Niecelowość wchodzi w grę także wtedy, gdy wartość pojazdu jest bardzo wysoka, ponieważ przepadek auta o dużej wartości może być nieadekwatny do stopnia społecznej szkodliwości czynu, zwłaszcza gdy sam czyn cechuje się stosunkowo niewysokim poziomem tej szkodliwości. Działa to również w drugą stronę. Przy pojeździe o bardzo niskiej wartości użytkowej i majątkowej przepadek może być niecelowy z powodów czysto praktycznych, bo pojawiają się trudności z jego wykonaniem i zadysponowaniem pojazdem przez Skarb Państwa.
Uszkodzenie pojazdu
Uszkodzeniem jest każde naruszenie materii pojazdu, a ustawa wymaga uszkodzenia znacznego. Jest to kryterium podwójnie ocenne, bo chodzi o takie uszkodzenie, przy którym przepadek staje się niemożliwy lub niecelowy. Niecelowość wchodzi w grę na przykład wtedy, gdy wobec uszkodzenia przepadek nie będzie realną dolegliwością albo gdy jest prawdopodobne, że pojazd nie będzie już uczestniczył w ruchu. Sąd Najwyższy wskazał, że przed podjęciem decyzji sąd powinien rozważyć, czy charakter uszkodzeń czyni orzeczenie przepadku dopuszczalnym (wyrok SN z 25 czerwca 2025 r., II KK 186/25, LEX nr 3899586).
Różnica wobec poprzedniej podstawy działa na korzyść sprawcy. Przy braku wyłącznej własności nawiązka jest obowiązkowa. W wypadku z § 5 pkt 2 sąd nawiązkę orzec może, ale nie musi. Ustawodawca zostawił tu swobodę, której nie ma przy współwłasności.
Sprzedaż samochodu po zdarzeniu
Orzecznictwo traktuje przeniesienie własności po dacie czynu, a przed datą wyrokowania, jako wypadek niemożliwości orzeczenia przepadku ze względów prawnych (wyrok SN z 8 kwietnia 2025 r., I KK 72/25, OSNK 2025/6/35; wyrok SN z 9 września 2025 r., II KK 290/25, LEX nr 3909699). W obecnym stanie prawnym oznacza to przejście z podstawy z § 5 pkt 1 na podstawę z § 5 pkt 2, czyli z nawiązki obowiązkowej na fakultatywną.
Ostrzeżenie. Opisujemy stan prawny, a nie doradzamy wyzbywania się pojazdu. Sąd widzi datę przeniesienia własności i ocenia ją w kontekście całej postawy sprawcy.
Ile to realnie kosztuje poza samym autem
Przepadek albo nawiązka nie wyczerpują listy. Przy skazaniu z art. 178a § 1 k.k. sąd orzeka świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5000 zł, a przy skazaniu z art. 178a § 4 k.k. co najmniej 10 000 zł, w obu wypadkach do 60 000 zł (art. 43a § 1–3 k.k.). Do tego dochodzi zakaz prowadzenia pojazdów, przy stanie nietrzeźwości orzekany na okres nie krótszy niż 3 lata (art. 42 § 2 k.k.), a w wypadkach z art. 42 § 3 k.k. dożywotnio.
Rachunek, który warto zrobić na początku. Przy skazaniu z art. 178a § 1 k.k. i samochodzie w leasingu realny koszt to nawiązka od 5000 zł, świadczenie pieniężne od 5000 zł, zakaz prowadzenia pojazdów od 3 lat oraz kara. Kto pyta wyłącznie o samochód, zwykle nie wie o pozostałych trzech pozycjach.
Warunkowe umorzenie, czyli jedyna droga, która zdejmuje obowiązek
Artykuł 44b § 1a k.k. wiąże obowiązek orzeczenia przepadku ze skazaniem. Warunkowe umorzenie postępowania skazaniem nie jest, więc ten przepis w ogóle nie znajduje zastosowania. Podstawą orzeczenia przepadku staje się wtedy art. 45a § 1 k.k., zgodnie z którym sąd może orzec przepadek w razie warunkowego umorzenia postępowania.
Warunkowe umorzenie nie gwarantuje zachowania samochodu, ale zamienia przepadek z obowiązkowego na zależny od uznania sądu. Przy stężeniu powyżej 1,5 promila jest to jedyna droga, która tę zamianę powoduje.
Warunkowe umorzenie jest dopuszczalne, gdy wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności popełnienia nie budzą wątpliwości, a sprawca nie był karany za przestępstwo umyślne (art. 66 § 1 k.k.). Nie stosuje się go do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności (art. 66 § 2 k.k.), co oznacza, że przy art. 178a § 1 k.k., zagrożonym karą do lat 3, i przy art. 178a § 4 k.k., zagrożonym karą do lat 5, ta droga formalnie pozostaje otwarta.
Drugi wymierny skutek. Przy warunkowym umorzeniu sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów do lat 2 (art. 67 § 3 k.k.), a więc krócej niż trzyletnie minimum obowiązujące przy skazaniu w stanie nietrzeźwości.
Co zrobić w pierwszym tygodniu
- Ustal dokładną datę czynu i sprawdź, które brzmienie przepisu ma zastosowanie. Przy czynach sprzed 14 marca 2024 r. przepadku nie orzeka się w ogóle, a przy czynach sprzed 29 stycznia 2026 r. obowiązuje poprzednia konstrukcja.
- Zabezpiecz dokumenty własności pojazdu w stanie z dnia zdarzenia. Umowa leasingu, umowa kredytu z przewłaszczeniem, faktura zakupu, dowód rejestracyjny, akt małżeństwa przy majątku wspólnym.
- Ustal przebieg badania. Godzina zatrzymania, godziny kolejnych pomiarów, rodzaj urządzenia, świadectwo wzorcowania, czy pobrano krew. Przy wyniku w okolicy 1,5 promila każdy z tych elementów może przesunąć sprawę z obowiązku do uznania sądu.
- Sprawdź, czy wydano postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym, i rozważ zażalenie (art. 293 § 3 k.p.k.). Jeżeli samochód należy do kogoś innego, zażalenie przysługuje także tej osobie (art. 236 § 1 k.p.k.).
Pięć błędów, które przesądzają sprawę
- Przyjęcie, że auto już przepadło, i rezygnacja z obrony na etapie postępowania przygotowawczego.
- Pominięcie daty czynu i stosowanie do sprawy przepisów, które w chwili zdarzenia jeszcze nie obowiązywały.
- Mylenie progu 0,5 z progiem 1,5 promila i zakładanie automatu tam, gdzie go nie ma.
- Przemilczenie leasingu albo współwłasności, bo to wygląda na szczegół księgowy. Jest to okoliczność wyłączająca przepadek wprost z ustawy.
- Liczenie na to, że brak własności zamknie sprawę bez kosztu. Nawiązka jest wtedy obowiązkowa, a jej górna granica wynosi 500 000 zł.
Nie. Przy stężeniu poniżej 1,5 promila we krwi albo 0,75 mg/dm³ w wydychanym powietrzu przepadek jest fakultatywny (art. 44b § 1 k.k.). Obowiązek pojawia się dopiero po przekroczeniu tej granicy i także wtedy ustawa dopuszcza odstąpienie w wyjątkowym wypadku uzasadnionym szczególnymi okolicznościami (art. 44b § 1a k.k.).
Przepadku nie orzeka się, ponieważ pojazd nie stanowił wyłącznej własności sprawcy (art. 44b § 5 pkt 1 k.k.). Sąd orzeka wtedy jednak nawiązkę na rzecz Skarbu Państwa w wysokości od 5000 do 500 000 zł (art. 44b § 6 k.k.).
Tak. Samochód objęty wspólnością ustawową nie jest wyłączną własnością sprawcy, więc przepadku się nie orzeka, co Sąd Najwyższy wiąże z konstytucyjną ochroną własności małżonka niebędącego sprawcą. Pozostaje obowiązkowa nawiązka. Znaczenie ma stan własności z chwili popełnienia przestępstwa, a nie z chwili wyroku.
Nie ma takiego obowiązku. Obowiązek z art. 44b § 1a k.k. dotyczy wyłącznie skazania, a warunkowe umorzenie skazaniem nie jest. Sąd może wtedy orzec przepadek na podstawie art. 45a § 1 k.k., ale jest to jego uprawnienie, a nie powinność.
Nie na podstawie art. 44b k.k. Katalog czynów obejmuje jazdę w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, nielegalne wyścigi, rażące przekroczenie prędkości z narażeniem człowieka, niezastosowanie się do zakazu prowadzenia pojazdów oraz sprawców z art. 178 § 1 i 1a k.k.
Można podjąć próbę. Jeżeli pojazd zabezpieczono postanowieniem o zabezpieczeniu majątkowym, przysługuje na nie zażalenie (art. 293 § 3 k.p.k.). Jeżeli podstawą było zatrzymanie rzeczy, zażalenie przysługuje osobom, których prawa zostały naruszone, a rozpoznaje je sąd rejonowy, w którego okręgu prowadzone jest postępowanie (art. 236 § 1 k.p.k.). Ta druga droga ma szczególne znaczenie, gdy właścicielem samochodu jest ktoś inny niż kierowca.
Nie. Przepadek obejmuje pojazd mechaniczny prowadzony przez sprawcę, a od 29 stycznia 2026 r. także pojazd prowadzony w ruchu wodnym i powietrznym. Pojazdem mechanicznym jest również motorower i maszyna samobieżna.
Zatrzymano Ci samochód po kontroli drogowej?
O tym, czy sąd orzeknie przepadek pojazdu, czy nawiązkę i w jakiej wysokości, przesądzają ustalenia robione na samym początku sprawy: data czynu, godziny pomiarów alkoholu oraz to, czyją własnością był samochód w dniu zdarzenia.
Redakcja Proste Prawo 24
Portal prawny Proste Prawo 24. Wyjaśniamy przepisy na przykładach z praktyki. Materiał ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej w indywidualnej sprawie.
biuro@prosteprawo24.pl
Skomentuj