Wypadek na stoku narciarskim. Kiedy należy się odszkodowanie

Redakcja Proste Prawo 24
Szkic stoku narciarskiego i miejsca upadku, tytuł Wypadek na stoku narciarskim
W tym artykule

    Odszkodowanie za wypadek na stoku narciarskim należy się, gdy wypadek był skutkiem zaniedbania zarządzającego stokiem albo innego narciarza. Za zapewnienie warunków bezpieczeństwa na zorganizowanym terenie narciarskim odpowiada zarządzający (art. 19 ustawy o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich). Gdy wypadek był skutkiem jego zaniedbania, poszkodowany może żądać odszkodowania i zadośćuczynienia (art. 415, art. 416, art. 444 i art. 445 k.c.). Za zderzenie odpowiada narciarz, który je spowodował.

    W pigułce
    • Za bezpieczeństwo na stoku odpowiada jego zarządzający. Tak stanowi ustawa o bezpieczeństwie w górach.
    • Zarządzający musi przygotować, oznakować i zabezpieczyć trasy. I codziennie je kontrolować.
    • Przeszkody i miejsca niebezpieczne muszą być oznaczone i zabezpieczone.
    • Za zderzenie z innym narciarzem odpowiada sprawca. Jeżeli ma polisę OC w życiu prywatnym, płaci jego ubezpieczyciel.
    • Wypadek na wyciągu to odpowiedzialność na zasadzie ryzyka. Art. 435 k.c.
    • Brawurowa jazda obniża odszkodowanie. Przez przyczynienie się poszkodowanego.
    • Dziecko do 16 lat musi jeździć w kasku.
    • Dowody trzeba zebrać na stoku. Zgłoszenie do ratowników, świadkowie, zdjęcia.

    Obowiązki zarządcy stoku narciarskiego

    Ustawa o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich wymienia, na czym polega zapewnienie bezpieczeństwa (art. 19). Zarządzający ma przygotować, oznakować i zabezpieczyć trasy, obiekty i urządzenia oraz na bieżąco kontrolować zabezpieczenia i warunki narciarskie. Musi zapewnić ratownictwo, ustalić i ogłosić zasady korzystania z terenu, informować o warunkach narciarskich i prowadzić działania profilaktyczne.

    Przed otwarciem i po zamknięciu terenu zarządzający codziennie kontroluje zabezpieczenia i oznakowanie, a z kontroli sporządza protokół (art. 22). Przeszkody, których nie da się usunąć, miejsca prac i naśnieżania, okolice podpór wyciągów, granice tras i miejsca szczególnie niebezpieczne oznacza się znakiem ostrzegawczym i zabezpiecza tak, by nie stwarzały zagrożenia (art. 26).

    Kiedy zarządca stoku odpowiada za wypadek

    Zarządzający odpowiada, gdy wypadek był skutkiem niedopełnienia tych obowiązków (art. 415 i art. 416 k.c.). Typowe przykłady zaniedbań wymieniamy poniżej.

    • nieoznakowana albo niezabezpieczona przeszkoda, na przykład armatka śnieżna, słup albo kamień,
    • nieprawidłowo oznaczona trasa albo jej granice,
    • brak siatek i osłon w miejscach niebezpiecznych,
    • złe oświetlenie przy jeździe wieczornej,
    • wpuszczenie na stok zbyt wielu osób albo zbyt mało śniegu na trasie.

    Gdy do wypadku doszło przy korzystaniu z wyciągu, w grę wchodzi odpowiedzialność prowadzącego przedsiębiorstwo wprawiane w ruch za pomocą sił przyrody. Odpowiada on niezależnie od winy, chyba że szkoda nastąpiła wskutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej (art. 435 § 1 k.c.).

    Jeżeli zarządzający ma ubezpieczenie OC, roszczenie można zgłosić bezpośrednio ubezpieczycielowi (art. 822 § 4 k.c.).

    Zderzenie z innym narciarzem

    Gdy wypadek spowodował inny narciarz, na przykład jadący zbyt szybko albo bez zachowania odstępu, odpowiada on na zasadzie winy (art. 415 k.c.). Ustawa nakłada na narciarzy obowiązki, w tym dostosowanie prędkości i stosowanie się do znaków (art. 31), zakaz jazdy w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego (art. 30), a osoby do 16 lat muszą jeździć w kasku (art. 29). Jeżeli sprawca ma polisę OC w życiu prywatnym, roszczenie można skierować do jego ubezpieczyciela.

    Przykład. Narciarka zjeżdżała trasą oznaczoną jako łatwa. Za zakrętem trafiła na nieoznakowaną armatkę śnieżną i złamała podudzie. Protokół kontroli z tego dnia nie wspomina o armatce. Narciarka może żądać od zarządzającego stokiem albo jego ubezpieczyciela zadośćuczynienia, zwrotu kosztów leczenia i utraconych zarobków.

    Przyczynienie się poszkodowanego

    Jeżeli poszkodowany sam przyczynił się do wypadku, na przykład jechał zbyt szybko, wjechał na zamkniętą trasę albo jeździł po alkoholu, odszkodowanie ulega odpowiedniemu zmniejszeniu (art. 362 k.c.). Nie traci go jednak w całości, jeżeli zarządca lub inny narciarz także zawinili.

    Nasze stanowisko. Po wypadku na stoku warto od razu zgłosić zdarzenie ratownikom i poprosić o odnotowanie go w dokumentacji. Taki wpis, zdjęcia miejsca i dane świadków są później podstawą do ustalenia, czy zarządzający dopełnił obowiązków.

    Co zrobić po wypadku na nartach

    • Wezwać ratowników narciarskich i poprosić o wpis do dokumentacji zdarzenia.
    • Zrobić zdjęcia miejsca, przeszkody, oznakowania albo jego braku.
    • Spisać dane świadków i, przy zderzeniu, dane drugiego narciarza.
    • Zachować skipass i potwierdzenie zakupu, bo wskazują, kto zarządza stokiem.
    • Zachować dokumentację medyczną i rachunki.
    • Zgłosić szkodę zarządzającemu na piśmie i zapytać o jego ubezpieczyciela.

    Na dochodzenie roszczeń są co do zasady 3 lata od dowiedzenia się o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia (art. 442¹ § 1 k.c.). Ile można uzyskać za typowe urazy, piszemy w artykule odszkodowanie za złamaną nogę. Ogólne zasady opisuje nasz przewodnik po odszkodowaniach.

    Najczęstsze pytania

    Zarządzający stokiem, jeżeli nie dopełnił obowiązków, albo narciarz, który spowodował zderzenie.

    Nie. Świadczenie z własnej polisy NNW i roszczenie wobec sprawcy można łączyć.

    Może zostać obniżone przez przyczynienie się, ale nie przepada, jeżeli winę ponosi także zarządca albo inny narciarz.

    Gdy zarządca stoku albo jego ubezpieczyciel odmawiają wypłaty albo gdy nie wiadomo, kto spowodował wypadek.

    Krótka odpowiedź na pytanie kosztuje 59 zł. Porada z analizą krótkiego dokumentu, na przykład wezwania, mandatu albo wyroku, kosztuje 99 zł.

    Wypadek na stoku i odmowa wypłaty?

    Opisz zdarzenie i prześlij dokumentację. Ocenimy, kto odpowiada za wypadek.

    Podstawa prawna

    • ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich (Dz. U. z 2023 r. poz. 1154): art. 19, art. 22, art. 26, art. 29, art. 30, art. 31
    • ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny: art. 362, art. 415, art. 416, art. 435, art. 442¹, art. 444, art. 445, art. 822 § 4
    • Stan prawny na 5 października 2026 r.

    Redakcja Proste Prawo 24
    Portal prawny Proste Prawo 24. Wyjaśniamy przepisy na przykładach z praktyki. Materiał ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej w indywidualnej sprawie.
    biuro@prosteprawo24.pl

    Czytaj także

    Czytaj także

    Porada onlineZadaj pytanie prawnikowi

    Pisemna odpowiedź na Twoje pytanie od 59 zł. Wycena do 24 godzin roboczych.

    Opisz sprawę